Uit: de Grand atlas des vignobles de France (grote almanak van wijnbouwers), door Benoît France, uitgeverij Solar

De Val de Loire is door Unesco verkozen tot Werelderfgoed vanwege het bijzondere en culturele landschap. Dit landschap is een voorbeeld van perfecte harmonie tussen mens en natuur gebaseerd op tweeduizend jaar geschiedenis. Het is zo karakteristiek vanwege zijn grote variatie.
De wijngaarden van de Val de Loire hebben er zich zo goed kunnen ontwikkelen juist dankzij de verscheidenheid van de ondergrond, van het reliëf en de ideale klimatologische ligging. Zodoende komt haar diversiteit tot uiting in de enorme keuze aan wijnsoorten, die toch veelal afkomstig zijn van dezelfde druivensoorten.
De veeleisende levensgenieter zal zich tot deze rijke wijnstreek aangetrokken voelen en begrijpen welke rol de natuur gespeeld heeft in de samenstelling en de aroma's van de wijnen.

De wijnstok wordt geteeld, en de wijn vervaardigd volgens een traditioneel historisch en cultureel model, eigen aan de streek. In mythologische teksten werd er voor het eerst naar verwezen, maar pas in de tijd van het oude Egypte werd de authenticiteit van de Val de Loire officieel erkend. In de loop van de eeuwen werd ook op verschillende manieren de herkomst van de wijn uit de verschillende Europese wijngaarden vastgesteld (bvb : door een zegel op de kruik met zeer specifieke informatie...).
Door de druifluiscrisis, die aan het eind van de XIXe eeuw de wijgaarden volledig verwoeste, ging deze kwalificatie verloren. Pas in 1935 wordt op initiatief van de wijnbouwers -met name Baron Leroy- de benaming Appellation d’Origine Contrôlée (AOC) voorgesteld. Het jaar daarna wordt het Institut National des Appellations d’Origine (INAO) opgericht, dat de AOC in Frankrijk officieel maakt.

De AOC maakt de term "terroir" concreet

De term AOC is gebaseerd op de associatie van een gebied, één of meerdere druivensoorten en een bepaalde know-how. Deze originele combinatie geeft aan een wijn zijn typisch karakter dat nergens anders te imiteren is, aangezien men niet alles naar een andere streek kan overbrengen. Dit betekent ook dat de wijnbouwer naar zijn streek moet "luisteren", want deze moet de identiteit ervan, door de keuze van zowel druivensoort als druiventeelt, kunnen versterken via zijn wijn.